Showing posts with label കഥ. Show all posts
Showing posts with label കഥ. Show all posts

വളവുകള്‍..അടുത്തിടെ വായിച്ച ഒരു നല്ല കഥ.

No Comments
വളവുകൾ അടുത്തിടെ വായിച്ച ഒരു നല്ല കഥ
ചിത്രം കടപ്പാട് ഗൂഗിൾ 
"മനസ്സ്" മലയാളം കൂട്ടായ്മയുടെ സാരഥികളിൽ  ഒരാളും മികച്ച ബ്ലോഗറും എഴുത്തുകാരനും ആയ ശ്രീ ജോയ് ഗുരുവായൂർ അടുത്തിടെ എഴുതിയ ചിന്തനീയമായ ഒരു കഥ.

എല്ലാ മാതാപിതാക്കളും മക്കളും അവശ്യം വായിച്ചിരിക്കേണ്ട ഒരു കഥ.  വളരെ തന്മയത്വത്തോടെ ഇവിടെ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. 

വിദേശ നാടുകളിൽ അല്ലെങ്കിൽ വേണ്ട എവിടെയായാലെന്താ 
ചോര നീരാക്കി അദ്ധ്വാനിക്കുന്നവർ തങ്ങളുടെ മക്കൾ  നല്ല നിലയിൽ എത്തിക്കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, അങ്ങനെ  ആഗ്രഹിക്കാത്ത ആരാണുള്ളത്!   

പക്ഷെ അവർക്കായി കരുതുമ്പോൾ ഇനിയും കുറേക്കൂടി മുന്‍കരുതല്‍ ആവശ്യം എന്ന് വിളിച്ചറിയിക്കുന്ന ശക്തമായ പ്രമേയമുള്ള അടുത്തിടെ വായിക്കാന്‍ സാധിച്ച ഒരു നല്ല കഥ.

കഥക്കൊപ്പം അടിക്കുറിപ്പായി "കഥ ബാക്കി വച്ചത്... " എന്ന ശീര്‍ഷകത്തില്‍ അദ്ദേഹം കുറിച്ചിരിക്കുന്ന വരികൾ 
തികച്ചും ശ്രദ്ധേയം തന്നെ, ഏതൊരാളുടെയും ചിന്താമണ്ഡലങ്ങളില്‍ തറഞ്ഞിരിക്കേണ്ട വരികളത്രേ അത്.
ശ്രീ ജോയ് ഗുരുവായൂർ 
വായിക്കുക.. ചിന്തിക്കുക... പ്രവർത്തിക്കുക..
 
 
ആശംസകൾ

കഥ വായിക്കുവാൻ താഴെയുള്ള ലിങ്കിൽ       അമർത്തുക 

ഒരു അടിക്കുറിപ്പ് 
കുറേക്കാലമായി ബ്ലോഗിൽ സജീവമല്ലാതിരുന്ന ശ്രീ ജോയ്  തന്റെ ബ്ലോഗുകൾ സജീവമാക്കാൻ തീരുമാനിച്ചിരിക്കുന്നു, അതിനുള്ള ഒരുദാഹരണമത്രെ തന്റെ ബ്ലോഗിൽ അടുത്തിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട പോസ്റ്റുകൾ. കൂടുതൽ വായിപ്പാൻ "കൂട്ടുകാർ" 
എന്ന ഈ ലിങ്കിൽ അമർത്തുക. 

എഴുതുക അറിയിക്കുക.
ആശംസകൾ ജോയ് 

കടപ്പാട്: 
മനസ്സ് 
കൂട്ടുകാർ 





ഇത്തരം മത്തായിമാര്‍ നാടിന്റെ അഭിമാനം! മത്തായിമാര്‍ നീണാള്‍ വാഴട്ടെ!!

No Comments
Pic. Credit: iffk.in
പാടവും പറമ്പും നെല്ലും വൈക്കോലും വാഴയും കപ്പയും ചേനയും കുരുമുളകും ഏലവും തുടങ്ങിയുള്ള കൃഷിയിലും കൃഷി കാര്യങ്ങളിലും മാത്രം സദാ ചിന്ത ചെലുത്തിയുള്ള ഒരു ജീവിതം. അതായിരുന്നു ഉത്തമ കര്‍ഷകനായിരുന്ന നമ്മുടെ കഥാനായകന്‍ 'മത്തായിചേട്ടന്‍' എന്ന് എല്ലാവരും സ്നേഹപൂർവ്വം വിളിക്കുന്ന അന്ത്രയോസ് മകന്‍ മത്തായി.

സൂര്യോദയത്തിനു മുന്‍പ് തന്നെ കിടക്കയില്‍  നിന്നും ചാടി എണീറ്റു ദിനചര്യകള്‍ പൂര്‍ത്തിയാക്കി പാടത്തേക്കു പായുന്ന മത്തായി സായാഹ്നം വരെ പാടത്തും പറമ്പിലുമായി വിവിധ പണി കളിലേര്‍പ്പെടുന്നു. ഒപ്പം പണിയാളുകള്‍ക്കൊപ്പം ചേരാനും അവര്‍ ചെയ്യേണ്ട പണികൾ പറഞ്ഞു കൊടുക്കുവാനും അവരെ പണിയില്‍ സഹായിക്കാനും താന്‍ തന്റെ കൃത്യ നിർവ്വഹണത്തിനിടയിലും സമയം കണ്ടെത്തി. ഇടവേളകളില്‍ അവര്‍ക്കൊപ്പം കൂടി അല്‍പ്പസ്വല്‍പ്പം സൊറ പറയാനും മത്തായി ചേട്ടന്‍ പിശുക്കു കാട്ടിയിരുന്നില്ല.  മുതലാളി തൊഴിലാളി എന്നൊരു വേര്‍കൃത്യം മത്തായിയുടെ ജീവിതത്തില്‍ ഇതുവരെ ഉണ്ടായിട്ടില്ല.

പക്ഷെ, കാലം പുരോഗമിച്ചതോടുകൂടി പണ്ടത്തെപ്പോലെ പണിയാളുകള്‍ ആത്മാര്‍ഥമായി പണി ചെയ്യുന്നില്ലന്ന കാര്യം മനസ്സിലാക്കിയിട്ടും യാതൊരു വിധ വേര്‍കൃത്യവും മത്തായി അവരോടു കാട്ടിയില്ല. ഒരു മുതലാളി എന്ന രീതിയില്‍ അവരോടിടപെടുവാന്‍ താന്‍ ഒരിക്കലും ശ്രമിച്ചുമില്ല.

ഓട്ടു കമ്പനിയിലെ അഞ്ചു മണിയുടെ സയറന്‍ മുഴങ്ങുന്നതോട് പണിയാളുകള്‍  പൊടിയും തട്ടിക്കളഞ്ഞു പാടത്തുനിന്നും പറമ്പില്‍ നിന്നും കയറി തങ്ങളുടെ വീടുകളിലേക്ക് പോകുവാന്‍ തയ്യാറെടുക്കും.

അതിലും മത്തായി അവരോടു ഒരു പരിഭവും കാട്ടിയില്ല. മറിച്ച് പണിയാളന്മാര്‍ക്ക് അവര്‍ക്ക് ലഭിക്കേണ്ട നിത്യക്കൂലിക്കൊപ്പം വിളവെടുപ്പ് സമയത്തും ഉത്സവനാളുകളിലും വിളവിന്റെ ഒരു പങ്കും അവര്‍ക്ക് നല്‍കാന്‍ മത്തായി മറന്നില്ല.


മിക്കാവാറും ദിവസം പണിക്കാര്‍ക്കുള്ള കൂലി നല്‍കി അവരെ പറഞ്ഞയച്ച ശേഷം കുറെ സമയം കൂടി മത്തായി കൃഷിയിടങ്ങളില്‍ ഒന്ന് ചുറ്റിത്തിരിഞ്ഞ ശേഷമേ വീട്ടിലേക്കു പോകാറുള്ളു.



ഊണിലും ഉറക്കത്തിലും കൃഷിയിലും കൃഷി കാര്യങ്ങളിലും മാത്രം ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചു നടന്നതിനാല്‍ സ്വന്ത കുടുംബത്തെപ്പോലും അയാള്‍ മറന്നു പോയി എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ മതിയല്ലോ.



പാവം മറിയാമ്മ അതെല്ലാം സഹിച്ചും വഹിച്ചും അയാളോടൊപ്പം കഴിഞ്ഞു കൂടി.  വിവാഹ കാലം മുതല്‍ നാളിതുവരെയും, നീണ്ട പത്തു വര്‍ഷങ്ങള്‍ പുരുഷന്റെ ചൂടെന്തന്നറിയാന്‍ കഴിയാത്ത ഒരു ഹതഭാഗ്യ യായി മാറി മറിയാമ്മ.  അവർക്കതിൽ  ഒട്ടും പരിഭവവും  ഇല്ലായിരുന്നു, എങ്കിലും വടക്കേതിലെ ശോശാമ്മയെ കാണുമ്പോള്‍ എന്തോ ഒരിത് മറിയാമ്മക്കു തോന്നാതെയുമിരുന്നില്ല.



ഏതാണ്ട് സമപ്രായക്കരായിരുന്നു അവരിരുവരും.



അവള്‍ക്കിന്നു  കുട്ടികള്‍ മൂന്ന്.



കുട്ടികളുമായി അവള്‍ ഇടപെടുന്നത് പലപ്പോഴും കൊതിയോടെ നോക്കി നിന്നിട്ടുണ്ട് മറിയാമ്മ.



ഈശ്വരാ എന്റെ ഒരു ഗതി എന്നോര്‍ത്തു പലപ്പോഴും നെടുവീര്‍പ്പിട്ടിട്ടുണ്ട് പാവം മറിയാമ്മ.



കുട്ടികളിലും കുടുംബത്തിലും ഒട്ടു ആശയില്ലാത്ത ഒരുവനായിപ്പോയല്ലോ ഈശ്വരാ എന്റെ കെട്ടിയോന്‍ ആത്മഗതം എന്നോണം അവർ  ഓര്‍ക്കും.



തന്റെ ആശ ചേട്ടനെ എങ്ങനെ ധരിപ്പിക്കും എന്ന ആധിയോടെ അവള്‍ അയാളുടെ മുറിയില്‍ എത്തി.



കുളി കഴിഞ്ഞു ഭക്ഷണവും കഴിഞ്ഞു സന്ധ്യാ പ്രാര്‍ഥനയും  ചൊല്ലി കിടക്കുവാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പിലായിരുന്നു മത്തായി ചേട്ടൻ.



എങ്കിലും ഇന്ന് തന്റെ ആഗ്രഹം ചേട്ടനെ ധരിപ്പിക്കാന്‍ തന്നെ മറിയാമ്മ തീരുമാനിച്ചു,



പതുക്കെ മറിയാമ്മ മത്തായി ചേട്ടന്റെ അരുകിലേക്കടുത്തു, യാതൊരു മുഖവുരയും കൂടാതെ മറിയാമ്മ   പറഞ്ഞു.



ചേട്ടാ എനിക്കിന്നൊരു സ്വകാര്യം ചേട്ടനോട് പറയാനുണ്ട്.



തന്റെ  ഭാര്യയില്‍ പതിവില്ലാതെ കണ്ട ചുണയും ചൊടിയും മത്തായിയെ തെല്ലൊന്നമ്പരപ്പിച്ചു.



ആശ്ചര്യത്തോടെ അയാള്‍ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.



തന്റെ മറുപടിക്ക് കാത്തു നില്‍ക്കാതെ   അവള്‍ മുറിയിലെ ലൈറ്റ് അണച്ച് അയാളെ ഉറുമ്പടക്കം ഒരു പിടുത്തം. 


അത് മത്തായിയെ ശരിക്കും ഞട്ടിച്ചു.


അയാള്‍ ഒരുവിധത്തില്‍ മറിയാമ്മയുടെ പിടിയില്‍ നിന്നും അകന്നു മാറി.  ലൈറ്റ് തെളിയിച്ചു.



എന്താ മറിയേ നിനക്കിതെന്തു പറ്റി?



ഇതൊക്കെ മോശം പണിയല്ലേ.



നമുക്ക് പറ്റിയ പണിയല്ല മറിയേ ഇത്.



മറിയാമ്മ വിട്ടില്ല.



ചേട്ടാ അത് പിന്നെ, നമുക്കും വേണ്ടേ ഒരു കുഞ്ഞിക്കാലു?



എന്ത് കുഞ്ഞിക്കാലു, നീ കിടന്നുറങ്ങൂ മറിയാമ്മേ



നാളെ രാവിലെ നാല് മണിക്ക് പാടത്തിറങ്ങേണ്ടതാ.



നൂറു കൂട്ടം പണിയാ കിടക്കുന്നത്.



നീ കിടന്നുറങ്ങാന്‍ നോക്ക് എന്ന് പറഞ്ഞു അവളുടെ മറുപടിക്ക് നില്‍ക്കാതെ അയാള്‍ കിടക്കയിലേക്ക് ചരിഞ്ഞു.



പാവം മറിയാമ്മ വിധിയെ പഴിച്ചുകൊണ്ട് കിടക്കയിലേക്ക് ചരിഞ്ഞു.

അവള്‍ക്കന്ന് ഉറങ്ങാൻ  കഴിഞ്ഞില്ല.


അന്ന് രാത്രിയിലും, 'കര്‍ഷക ശ്രീ അവാര്‍ഡ്‌' സ്വപ്നം കണ്ടു കൊണ്ട് മത്തായി സുഖമായി ഉറങ്ങി.




വാല്‍ക്കഷണം:

ജീവിക്കാന്‍ മറന്നു പോയെങ്കിലും, മത്തായിയേപ്പോലുള്ളവര്‍ എന്നും
ഒരു രാഷ്ട്രത്തിന് ഒരു മുതല്‍ക്കൂട്ട് തന്നെ!
അതെ! ഇത്തരം മത്തായിമാര്‍ നാടിന്റെ അഭിമാനം തന്നെയല്ലേ?
ഇത്തരം മത്തായിമാര്‍ നീണാള്‍ വാഴട്ടെ!


NOTE: 

മലയാളം ബ്ളോഗ് എഴുത്ത്  തുടങ്ങിയ നാളുകളിൽ മറ്റൊരു പേരിൽ എഴുതി പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ഒരു കഥ.

സീമ എന്ന സാമുവേൽ മാത്യു (Seema, The Samuel Mathew) A Mini Story

No Comments

"സാമുവേൽ മാത്യു"
തന്റെ ജീവിത സപര്യയിൽ നാളിതുവരെ ഇത്രയധികം ആത്മാർഥതയോടെ താൻ ആരേയെങ്കിലും സ്നേഹിച്ചിട്ടുണ്ടോ?  
Image Credit: Google.com
അങ്ങനെ മറ്റൊരു വ്യക്തിയേ തനിക്കു കണ്ടെത്താനും നാളിതുവരെ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ലല്ലോ!

അല്ല അങ്ങനെ ഒരു വ്യക്തി ഉണ്ടോ!

അയാൾ വീണ്ടും വീണ്ടും ഓർത്തു.

ഇല്ല സാമുവേൽ മാത്യുവിനു പകരം സാമുവേൽ മാത്യു മാത്രം. 

സാമുവേൽ മാത്യുവിന്റ് സ്ഥാനത്തു മറ്റൊരാളെ സ്ഥാപിക്കാൻ അയാൾക്ക്‌ കഴിഞ്ഞില്ല.

ആ പഴയ കാലങ്ങളിലേക്ക് തന്റെ ചിന്തകൾ വീണ്ടും  ഊളിയിട്ടു.

ഒരേ ബെഞ്ചിൽ തോളോടു തോളുരുമ്മിയിരുന്ന ആ സുന്ദര ദിനങ്ങൾ.

കൊച്ചു കൊച്ചു കാര്യങ്ങൾക്ക് പോലും വെറുതെ ഒരു രസത്തിനു വേണ്ടി വഴക്കിട്ട നാളുകൾ.

എത്ര പിണങ്ങിയാലും വേഗത്തിൽ അടുക്കുന്ന ഒരു പ്രകൃതിക്ക് ഉടമായായിരുന്നു സാമുവേൽ മാത്യു.

സ്കൂളിനു അടുത്ത വീടായിരുന്നതിനാൽ മിക്കപ്പോഴും അയാൾ തന്നെയായിരുന്നു ആദ്യം സ്കൂളിൽ എത്തുക. പക്ഷെ സാമുവേൽ മാത്യുവിന്റ് വീട് സ്കൂളിൽ നിന്നും കുറെ അകെലെയായതിനാൽ പലപ്പോഴും താൻ വരുന്നതും നോക്കി അയാൾ ഗയിറ്റിങ്കൽ തന്നെ നിൽക്കുമായിരുന്നു. സാമുവേൽ മാത്യു വന്ന ശേഷം അവർ ഒരുമിച്ചു മാത്രമേ ക്ലാസ്സിലേക്ക് കയറിയിരുന്നുള്ളൂ. അത്രമാത്രം ആത്മ ബന്ധം അവർ തമ്മിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.

തികച്ചും ഒരു സാധു ആയിരുന്നു സാമുവേൽ മാത്യു.  അയാൾ അവനെ ജീവനു തുല്യം സ്നേഹിച്ചിരുന്നു.  തന്റെ ശബ്ദത്തിനു പോലും ഒരു മൃദുത്വം അനുഭവപ്പെട്ടിരുന്നു.  അത് വളരെ സത്യവും ആയിരുന്നു, കാരണം തന്റെ ശബ്ദം ഒരു പുരുഷന്റെ ശബ്ദം അല്ലായിരുന്നതു തന്നെ!

ഒരു സ്ത്രീ ശബ്ദം പോലെ തികച്ചും മൃദുവും കർണ്ണാനന്ദകരവുമായ ഒരു ശബ്ദത്തിനു ഉടമയായിരുന്നു സാമുവേൽ മാത്യു.

ക്ലാസ്സിലെ ചില കുസൃതികൾ സാമുവേൽ മാത്യുവിനെ "പെണ്ണ്" എന്നു കളിയാക്കി വിളിക്കുന്നതിനും മടി കാട്ടിയിരുന്നില്ല.

അതിനവരെ കുറ്റം പറഞ്ഞിട്ടും കാര്യമില്ല, കാരണം ഒരു പെണ്ണിനുള്ള മിക്ക ഗുണങ്ങളും തന്നിൽ കണ്ടിരുന്നു.
തന്റെ ശബ്ദത്തിനു മാത്രമല്ല തന്റെ നടത്തം, മറ്റു ചലനങ്ങൾ ഇവയിൽ എല്ലാ സ്ത്രീത്വത്തിന്റെ ഒരു വകഭേദം വളരെ വ്യക്തമായി സാമുവേൽ മാത്യുവിൽ ദൃശ്യമായിരുന്നു.

സാമുവേൽ മാത്യു അയാളെ വിളിച്ചിരുന്നത്‌ "കുഞ്ഞേ" എന്നായിരുന്നു. മറിച്ചു അയാൾക്ക്‌ അവനെ എന്തു വിളിക്കണം എന്ന പ്രതിസന്ധിയിലും.  

ഒരു ദിവസം അയാൾ അതു ചോദിക്കാനും മടിച്ചില്ല 

"സാംകുട്ടി എനിക്കിനി നിന്നേ സാംകുട്ടീന്നു വിളിക്കാൻ വയ്യാ, പകരം ഞാൻ നിന്നെ 'സീമേ' എന്നു' വിളിച്ചോട്ടെ! 
അതായത് നിന്റെ പേരിന്റെ ആദ്യാക്ഷരങ്ങൾ, അതായത് സാമുവേലിന്റെ "സാ" യും മാത്യുവിന്റ്  "മ" യും ചേർന്നുള്ള രൂപം "സീമ"

അല്പം ദേക്ഷ്യത്തിലുള്ള ഒരു നോട്ടമായിരുന്നു അയാൾക്കതിനു ലഭിച്ച പ്രതികരണം.

നാളിതുവരെ ദേഷ്യത്തിൽ ഒന്നും പറയുകയോ നോക്കുകയോ പോലും ചെയ്യാത്ത സാമുവേൽ മാത്യുവിന്റെ നോട്ടം അയാളെ കൂടുതൽ അസ്വസ്ഥനാക്കി.

ആ നോട്ടത്തിനു മുന്നിൽ അയാൾ ശരിക്കും ചൂളിപ്പോയി.
എങ്കിലും സാംകുട്ടി അത് വലിയ കാര്യമാക്കിയില്ല എന്ന് പിന്നീടുള്ള സാമുവേൽ മാത്യുവിന്റെ പെരുമാറ്റത്തിലൂടെ അയാൾക്ക്‌ മനസ്സിലായി.

അങ്ങനെ നീണ്ട നാളുകൾ അവർ പിരിച്ചു മാറ്റാൻ പറ്റാത്ത വിധം നല്ല സുഹൃത്തുക്കളായി മുന്നോട്ടു പോയി.

അത് സുഹൃത്തുക്കളിൽ പലർക്കും അസൂയക്കു വക നൽകി.
അങ്ങനെ അവരെ രണ്ടു പേരേയും ചേർത്ത് പല കഥകളും മെനയുവാൻ മറ്റു കുട്ടികൾ മടിച്ചില്ല.

കൂട്ടത്തിൽ ചില കൊമ്പൻമാർ  "കൊച്ചു പെണ്ണിനൊരു ആണ്‍ തുണ", "നല്ല ജോഡികൾ തന്നെ",  "മെയിഡ് ഫോർ ഈച്ച്തർ" എന്നിങ്ങനെ പലതും പറയുവാൻ തുടങ്ങി. 
ആദ്യം അയാൾക്കതൽപ്പം ദുഃഖം ഉളവാക്കിയെങ്കിലും സാംകുട്ടിയുടെ സ്വാന്തന വാക്കുകൾ തനിക്കു കരുത്തേകി.
"കുഞ്ഞു എന്തിനു വിഷമിക്കണം പറയുന്നവർ പറയട്ടെ, നമ്മുടെ സുഹൃദ് ബന്ധം നമുക്കല്ലേ അറിയൂ"  എന്നിങ്ങനെ പറഞ്ഞു പുറത്തു തട്ടി സാമുവേൽ മാത്യു അയാളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു.

ആ സ്വാന്തന വാക്കുകൾ അയാൾക്ക്‌ ബലമേകിയെങ്കിലും തന്റെ ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളിൽ സാം കുട്ടിയോടുള്ള സ്നേഹത്തിനു മറ്റൊരു മുള പൊട്ടി മുളക്കുന്നതു പോലൊരു തോന്നൽ ഉടലെടുക്കുകയും ചെയ്തു.

ചുരുക്കത്തിൽ 'സീമയായി ത്തന്നെ സാമുവേൽ മാത്യുവിനെ അയാൾ  കാണാൻ തുടങ്ങി.

ഒരിക്കൽ അയാൾ അങ്ങനെ വിളിക്കുകയും ചെയ്തു.

അതിനും രൂക്ഷമായ ഒരു നോട്ടം മാത്രം സാമുവേൽ മാത്യുവിൽ  നിന്നും ഉണ്ടായുള്ളൂ.

അന്നും പതിവ് പോലെ സ്കൂൾ വിട്ടു ബൈ പറഞ്ഞു ഇരുവരും തങ്ങളുടെ വീടുകളിലേക്കു മടങ്ങി.

അതിൽ പിന്നെ സാമുവേൽ മാത്യു സ്കൂളിൽ വന്നില്ല.

അതിനടുത്ത ദിവസവും അവൻ വന്നില്ല. 

ദിവസങ്ങൾ മാസങ്ങൾ കടന്നു പോയി.

സാമുവേൽ മാത്യുവിന്റെ ഒരു വിവരവും ഇല്ല.

സ്കൂളിൽ നിന്നും വളരെ അകലെയായ തന്റെ വീട്ടിലെത്താൻ ഒരു വഴിയും അയാൾക്ക്‌ കണ്ടെത്താനായില്ല.

ആരോട് ചോദിക്കാൻ.

ഒരു ദിവസം പോലും സാമുവേൽ മാത്യുവിനെ കണ്ടില്ലങ്കിൽ ഉറക്കം വരാത്ത അയാൾ ആകെ അസ്വസ്ഥനായി കാണപ്പെട്ടു.
മനസ്സിന് ഒരു സുഖവും ലഭിക്കാതെ അയാൾ ജ്വരം പിടിച്ചു കുറേ നാൾ കിടപ്പിലായി.

അങ്ങനെ നാളുകൾ പലതു കടന്നു പോയെങ്കിലും സാമുവേൽ മാത്യുവിനെക്കുറിച്ച് ഒരു വിവരവും ലഭിച്ചില്ല.

നാളുകൾക്കു ശേഷം സ്കൂളിൽ പിന്നീട് ആരോ പറയുന്നത് കേട്ടു സാമുവേൽ മാത്യു തന്റെ ജ്യേഷ്ഠ സഹോദരനൊപ്പം അമേരിക്കയിലേക്ക് പോയെന്നും അവിടെ പഠിക്കാനായി പോയതാണെന്നും.

പിന്നീടൊരിക്കലും അയാൾക്ക്‌ സാമുവേൽ മാത്യുവിനെ കാണാനോ അയാളെപ്പറ്റി ഒന്നും കേൾക്കുവാനോ കഴിഞ്ഞില്ല.
അമേരിക്കയുടെ ഏതോ ഒരു കോണിൽ ഭാര്യയോടും മക്കളോടുമൊപ്പം സുഖമായി സാമുവേൽ മാത്യു കഴിയുന്നുണ്ടാകും.
അയാൾ ആശ്വസിച്ചു. 

സീമയായി വന്നു അയാളുടെ മനസ്സിന്റെ കോണിൽ ഇടം പിടിച്ച ആ നല്ല വ്യക്തിത്വത്തിന് നല്ലതു വരട്ടെ എന്നയാൾ 
ആത്മാർഥമായി ആഗ്രഹിച്ചു. 


                                         ശുഭം 



അയാൾ എഴുത്തിന്റെ പണിപ്പുരയിലാണ്

33 comments

അയാ എഴുത്തിന്റെ  പണിപ്പുരയിലാണ്  


Picture Credit. Google/dkitsu.ie
"കുത്തിക്കുറിച്ചു കൊണ്ടിങ്ങിരുന്നാൽ 
അത്താഴമൂണിനിന്നെന്തു ചെയ്യും"

എന്നു പണ്ടൊരു കവി ചൊല്ലിയ വരികളാണ്, പെട്ടന്നു സുമയുടെ ചിന്തയിൽ ഓടിയെത്തിയത്. 

ശരിയാണ്, അത് അന്നത്തെ കാലം,
ഇന്നു കാലം മാറി കുത്തിക്കുറിപ്പിന്റെ ശൈലിയും പാടെ മാറി 
കംപ്യുട്ടർ കീ പാഡിൽ വിരലുകൾ അമരുകയെ വേണ്ടു കഥയോ കവിതയോ എല്ലാം റെഡി.  ഒപ്പം ഓണ്‍ലൈനിൽ ഒരു ഓർഡർ കൊടുത്താൽ ആവശ്യമുള്ളതെല്ലാം തീൻമേശമേൽ റെഡി. 

അപ്പോൾപ്പിന്നെ ഈ പാട്ടിനെന്തു പ്രസക്തി !
അവൾ അറിയാതെ ഓർത്തുപോയി. 

അയാൾ തന്റെ പതിവു പണി തുടർന്നു കൊണ്ടേയിരുന്നു. 
പരിസര ബോധം നഷ്ടപ്പെട്ട ഒരു മദ്യപനെപ്പോലെ അയാളുടെ വിരലുകൾ കീ ബോർഡിൽ അമർന്നു ആടിയുലഞ്ഞു കൊണ്ടേയിരുന്നു. 
എന്തെല്ലാമോ കുത്തിക്കുറിക്കുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു അയാൾ അപ്പോഴും. 

അയാൾ ചെയ്യേണ്ട പല വീട്ടു കർമ്മങ്ങളും പാടേ മറന്നു കഴിഞ്ഞിരുന്നു, കമ്പ്യുട്ടറിനെ പ്രണയിച്ചു കൊല്ലുവാൻ തുടങ്ങിയിട്ടു നാളുകൾ പലതായി. 

ആദ്യമാദ്യം അയാൾ ചില കുസൃതിത്തരങ്ങൾ എഴുതി വിട്ടശേഷം ഉച്ചത്തിൽ വായിക്കുക പതിവുണ്ടായിരുന്നു. 

അവയിൽ  ചിലതെല്ലാം സുമക്കും സുഖമുള്ളതായി തോന്നി. 

കാലങ്ങൾ കടന്നു പോയതോടെ അത്തരം തമാശകൾ ഒന്നും പാടെ ഇല്ലാതായി. 

എപ്പോഴും ഒരു തരം സീരിയസ് മുഖഭാവം
ഇതിയാനിതെന്തു പറ്റി!

സുമ സ്വയം ചോദിച്ചു പോയി. 

ഉത്തരം കിട്ടാതെ അവ വായുവിൽ ഉയർന്നു ഉമ്മറപ്പടിയിൽ തട്ടി തകർന്നു വീണു. 

ഇനി അയാളെ സഹിക്കുക തന്നെ, അല്ലാതെ മറ്റു മാർഗ്ഗം ഒന്നും അവൾക്കു കണ്ടെത്താനായില്ല. 

ദിവസങ്ങൾ മാസങ്ങൾ, നിരവധി അറിയാതെ കടന്നു പോയി. 

വിശേഷിച്ചൊന്നും സംഭവിക്കാത്ത മട്ടിൽ ദിനങ്ങൾ കടന്നു പൊയ്ക്കൊണ്ടേയിരുന്നു.  അയാൾ ആ വീട്ടിൽ ഉണ്ടെന്ന സത്യം പോലും സുമയും മക്കളും ഇതിനകം മറന്നിരുന്നു. 
  
കുടുംബ ബന്ധത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന തത്വം പോലും അയാൾ മറന്നതുപോലെ സുമക്കു തോന്നി. 
ഒന്നിലും അയാൾക്ക്‌ താൽപ്പര്യം ഇല്ലാതായി പിന്നല്ലേ കുടുംബ ബന്ധത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന  തത്വം. മാങ്ങാത്തൊലി! 

അത് പറഞ്ഞു സുമ ഒരിക്കൽ അയാളുമായി പിറുപിറുത്തു
എന്തു പറഞ്ഞാലും പ്രതികരണ ശേഷി നഷ്ടപ്പെട്ട ഒരാളെപ്പോലെ അയാൾ  ആയിതീർന്നു.  

ഏതോ ഒരു വലിയ പ്രബന്ധത്തിന്റെ പണിപ്പുരയിലാണയാൾ എന്നു വളരെ വൈകി മാത്രമേ സുമക്കും മക്കൾക്കും  മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിഞ്ഞുള്ളൂ.
അയാളെ തേടിയെത്തിയ ആ വലിയ പുരസ്കാരം അവരുടെ 
കുടുംബത്തിന്റെ പ്രതിശ്ചായ പോലും മാറ്റി മറിച്ചു എന്ന് പറഞ്ഞാൽ മതിയല്ലോ!

അടുത്തു വരുന്ന സ്വാതന്ത്ര്യ ദിനച്ചടങ്ങിൽ പ്രധാന മന്ത്രിയിൽ നിന്നുമത്രെ അയാൾ ആ പുരസ്കാരം ഏറ്റു വാങ്ങുന്നതെന്ന സത്യം അന്നത്തെ ദിനപ്പത്രത്തിലൂടെയത്രേ സുമയും കുടുംബവും തിരിച്ചറിഞ്ഞത്. 
ഒരു ഭീമൻ തുകയും ഒപ്പം ഒരു സ്വർണ്ണ ഫലകവും അയാളെ തേടിയെത്തിയിരിക്കുന്നു.  
പത്ര വാർത്ത വായിച്ച സുമ തരിച്ചിരുന്നു പോയി!

കഷ്ടം അദ്ധേഹത്തെ താൻ എത്ര തെറ്റിദ്ധരിച്ചു.
ഇനിയെന്താ ചെയ്ക.  

മാപ്പിരക്കാനും പഴുതുകൾ ഇല്ലാതായി 

സുമ ഒരു തരം വിഷമ വൃത്തത്തിലായി. 

അയാൾ സുമയിലെ മാറ്റങ്ങൾ വീക്ഷിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. 
പൊതുവെ സൗമ്യ ശീലനായ അയാൾ  സുമയുടെ പരുങ്ങൽ കണ്ടു പറഞ്ഞു 
വിഷമിക്കേണ്ട സുമ, 

കാര്യങ്ങൾ കുറെയൊക്കെ എനിക്കും മനസ്സിലാകും പക്ഷെ എന്തു ചെയ്യാം ചില ദൗത്യങ്ങൾ ഏറ്റെടുത്താ ൽ അതു പൂർത്തീകരിക്കാതിരിക്കാൻ കഴിയില്ലല്ലോ സുമാ. 

നീയിങ്ങു വന്നേ 

ഇങ്ങോട്ടോന്നടുത്തു വരൂന്നേ,
പേടിക്കേണ്ട ധൈര്യമായി വന്നോളു. 

പരുങ്ങി പരുങ്ങി അയോളോടടുത്ത സുമയെ അയാൾ  വാരിപ്പുണർന്നു, ഏതോ ഒരു വലിയ കുടിശ്ശിക തീർക്കുന്നതുപൊലെ അവളുടെ കവിളിണകളിൽ അമർത്തി അമർത്തി ചുംബിച്ചു. 

ശുഭം 

പൂങ്കാറ്റ്‌: സ്‌നേഹത്തിന്റെ ഒരു പേജ്‌ (കഥ) ഒരു ചെറു അവലോകനം

17 comments


Thomas P Kodiyan
അടുത്തിടെ വായിച്ച ഹൃദയഹാരിയായ ഒരു കഥ പൂങ്കാറ്റ് എന്ന ബ്ലോഗ്‌ പേജില്‍ ശ്രീ തോമസ്‌ പി കൊടിയന്‍ ആലുവാ എഴുതിയ "സ്‌നേഹത്തിന്റെ ഒരു പേജ്‌" എന്ന കഥ,
എല്ലാവരും വായിച്ചിരിക്കെണ്ട ഒരു കഥ.

ആ കഥ  ഇങ്ങനെ ആരംഭിക്കുന്നു:
''ഹലോ ഇത് മാനുവല്‍ ജോണിന്റെ പപ്പയല്ലേ?''    
''അതേ''        ''ഗുഡ് മോണിംഗ്, ഇത് മാനുവലിന്റെ ക്ലാസ്സ് ടീച്ചറാണ്. സ്റ്റെല്ലാ പോള്‍'...
തുടര്‍ന്നു വായിക്കുവാന്‍  താഴെയുള്ള ലിങ്കില്‍ അമര്‍ത്തുക, 

ആ പോസ്റ്റില്‍ ഞാന്‍ ഇങ്ങനെ ഒരു കമന്റു എഴുതി:

തോമസ്‌ വളരെ ഹൃദയസ്പര്‍ശിയായി ഒരു കുഞ്ഞു മനസ്സിന്റെ നൊമ്പരം ഇവിടെയവതരിപ്പിച്ചു
വായിച്ചു ഒടുവിലെതിയെപ്പോഴേക്കും സത്യത്തില്‍ ഹൃദയത്തില്‍ ഒരു വിങ്ങല്‍/തേങ്ങല്‍ അനുഭവപ്പെട്ടു
അടുത്തിടെ വായിച്ച കഥകളില്‍ ഏറ്റവും നന്നായിപ്പറഞ്ഞ കഥ.
"അടുത്ത ഓണം മുതലെങ്കിലും
ഞങ്ങള്‍ നാലുപേരും
ഒന്നിച്ചിരുന്നുണ്ടിരുന്നെങ്കില്‍..
എനിക്കു കൊതിയാവുന്നു.
എനിക്കു കരച്ചില്‍ വരുന്നു...."
ഈ വരികള്‍ വായിച്ചപ്പോള്‍ സത്യത്തില്‍ ഉണ്ടായ വികാരം
എന്തെന്നു കുറിക്കാന്‍ വാക്കുകള്‍ കിട്ടുന്നില്ല;
വീണ്ടും ഇവിടെ എഴുതുക ഈ വെബ്‌ ഉലകത്തിലേക്കു സ്വാഗതം.
പിന്നെ ഇവിടെ ഒരു followers button etc ചേര്‍ക്കുക ബെഞ്ചി കൂടുതല്‍ പറയും/
വീണ്ടും കാണാം
നന്ദി നമസ്കാരം
PS: വെബ്‌ ലോകത്തിലേക്ക്‌ പുതുതായി കടന്നുവന്ന കഥാകാരനെ പരിചയപ്പെടുത്തിയ ബെഞ്ചിക്കും നന്ദി




Visit PHILIPScom

PHILIPScom On Facebook